|
پاشاکی پیش ازظهوروظهورنام پاشاکی(فیروزقسمتی زاده پاشاکی) |
 |
 |
 |
|
نوشته شده توسط فرهاد نظری
|
|
دوشنبه ، 3 اسفند 1388 ، 17:30 |
|
پاشاکی پیش از ظهور
تمامی پاشاکی جزوجنگل های بزرگ مناطق دیلمان بود که دارای درختان بسیار کهن و حیواناتی چون ببر، پلنگ ، خرس و گرگ زندگی می کردند.در کناره های رودخانه دیسام در اطراف محل فعلی پاشاکی چند کوره ده وجود داشت . که عبارت بودند از محله اعلا الدین سر،محله علی سیم بر، محله مولتی، محله کند سر، محله پنج علی لات ،محله سلش،محله گشکجان ولات محله.بعضی از این محلات در فصل گرما به ییلاق کوچ می کردند.لات محله در کناره های سفید رود قرارداشت و زندگی را با کار کشاورزی و صید ماهی و دام داری می گذراندند.بقیه محلات در اطراف و کناره های رودخانه دیسام قرار داشتند .وشغل اصلی آنها دام داری ، چوب بری ،فروش الوار و صید ماهی بود.مردم چوبها را از طریق رودخانه دیسام بوسیله آب به سفید رود هدایت و ازآنجا به دیگر شهرها روانه میکردند. به گفته پیران قدیم از ضلع شرقی رودخانه دیسام محله های چون اعلا الدین سر وجود داشت که دارای حدود 20 کارگاه چوب بری و خراطی و ساخت سوزن بوده که درآنجامشغول به کاربودند،سوزنها را از چوب شمشاد می ساختندو به شهرهای اطراف می بردند.برنج کاری: بیشتر مزارع کشت برنج در اطراف سفید رود بود. چون به راحتی از آب رود خانه استفاده میکردند اولین خانواده های که در این منطقه به کار کشاورزی مشغول شدند خانواده های کلجارها در پائین محله که به اطراف سفید رود دسترسی داشتند مشغول بودند . بعد همین کلجارها باعث شدند از کرد محله (گیرد محله) که درضلع جنوبی محل قرار داشت کانالی به نام کهندجوب حفر نمایند. تا بدین وسیله زمین های زیادتری را زیر کشت برنج ببرند.
ظهور نام پاشاکی
با نفوذ کیائی ها از لاهیجان به تجن گوکه و نفوذ آنها به جنگل های دیلمان و فرار مردم دیلمان به ارتفاعات در سالهای 850 هجری هر روز بر گسترش خاک کیائی ها در منطقه افزایش پیدا کردو برای حفاظت از مرز در برابر هجوم دیلمیان مجبور شدند عده ای را از دیگر نقاط برای نگهداری مرزها در پائین و بالا محل اسکان دهند. بعد ها حاکم تجن گوکه به نام پاشاکیا تصمیم گرفت برای افزایش برنج کاری در منطقه به فکر کانالی از قسمت بالای سفید رود وپناهبندان حفر نماید تا بتواند زمین های زیادی را زیر کشت ببرد. برای حفر کانالها مجبور شدند ازاهالی روستاهای اطراف تجن گوکه را برای حفاری به طور اجباری و به عنوان ایلجار بسیج کنند و ایلجارها که خود کشاورز بودند روزها کار میکردند وشبها در بالا محل استراحت میکردند و تعداد کارگران نیززیاد بود ،مجبور شدند مغاره های زیاد تری به خصوص قهوه خانه برای استراحت شبانه دیلمی ها ساخته شود . از طرف دیگر با توجه به مقبره آقا سید حاجی محمد در این مکان ،جمعیت بیشتری اسکان پیدا کردند. پیش از افتتاح کانال آب منطقه به نام پاشاکیا معروف بود و بعد از حفر کانال،نام کانال به کیا جوب معروف گشت.چون وضعیت آب رسانی به شرق و شمال از پاشاکی سرچشمه می گرفت حاکم نماینده ای از طرف خود به اینجا مامور کرد تا بتواند از کانال آب حفاظت نمایند.بعد ها معاون پاشاکیا همیشه در پاشاکی اسکان داشت .کم کم نام پاشاکیا به پاشاکی تبدیل شد. این کار تا سالهای 1340 ادامه داشت.
محدوده قدیم پاشاکی از شرق تا روستای فشتال ،از جنوب تا روستای پنج علی لات ومرز خرارود ، از غرب تا کناره های سفید رود و از شمال تا شیوا و گشکجان شامل می شدو به این نام معروف بود .
تالیف :فیروزقسمتی زاده پاشاکی
|
|
آخرین بروز رسانی مطلب در دوشنبه ، 24 خرداد 1389 ، 05:25 |
تا جایی که من میدونم پاشاکی یه قوم بوده که زمان افشار به این منطقه اومدن از اولم
اسم قومشون همین بوده که هرقبیله اون زمان شده روستاهای مختلف فعلی